خدایا شکرت برای خانواده‌ای که سایه‌ی عشق و امنیت هستن…
برای پدری که حتی سکوتش پر از دلگرمیه،
برای مادری که دعای خیرش مثل سپر نوره،
برای خواهر و برادری که حضورشون یادم می‌ندازه تنها نیستم،
برای همسری که عشقش پناهه،
و برای فرزندی که بودنش نفس زندگیه…

خدایا شکرت که محبت خانواده‌ام مثل خورشید گرمه و مثل بارون، روحمو تازه می‌کنه.
شکرت که کنار این عشق‌ها، معنای «داشتن» رو می‌فهمم و یاد می‌گیرم قدر لحظه‌ها رو بدونم. ❤️

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگو شرکت کنید؟
نظری بدهید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *