❇️با جون و دل می‌نویسم ❇️ خدایا شکرت

گاهی هیچ‌چیز تغییر نکرده…

اما من فرق کردم.

همون مسیر، همون آدم‌ها،

فقط با یه زاویه‌ی تازه…

و یه دلِ بیدارتر.

 

اینکه یاد گرفتم فقط نگاه نکنم…

ببینم.

رازها، نشونه‌ها، نورهارو…

 

و امروز بیشتر از همیشه

شکرگزار اون نوری‌ام که از دل سایه‌هام طلوع کرد.

اون کشف بی‌انتها… اون بیداری نرم…

اون «تو»یی که همیشه اینجایی، حتی وقتی فراموشت می‌کنم.

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگو شرکت کنید؟
نظری بدهید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *