دیشب با نامش خمار بودم و امروز با دلی که نفس‌هایش کند شده از او کمک می‌طلبم.

خدایا… باش همان دستی که بغضم را آرام کند و جانم را به ترنمِ امید پیوند بزند.

ایمان دارم که حتی در تاریک‌ترین لحظه‌ها، نور او نزدیک است — فقط کافی است چشمِ دل را باز نگه داریم. 🌿🙏

🕊 اگر این حس با تو هم حرف زد، یک ❤️ بزار یا بنویس «امید هست» تا این نور بین‌مون پخش بشه.

اگه دلت می‌خواد هر روزت رو با شکرگزاری و حس آرامش شروع کنی، کتاب رایگانم «ثروت درون» رو از سایت دریافت کن. 🌿

📖 www.safardaroon.ir

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگو شرکت کنید؟
نظری بدهید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *