شکرگزاری

سفر به جایی نیست… جز درون خودت.

گاهی باید صداها رو خاموش کرد تا بتونی صدای واقعی رو بشنوی — صدای قلبت، روحِ خسته‌ات، و اون حقیقتی که همیشه همراهته.

این اپیزود از «سفر درون» دعوتیه برای ایستادن، نفس کشیدن، و دیدن خودت… همونی که زیر لایه‌های هیاهو، هنوز زنده‌ست.

اگه این صدا با دلت حرف زد، برام بنویس.

و یادت نره: سکوت هم می‌تونه پر از معنا باشه.